گفتمان سلطنت و نسبت آن با گفتمان‌های رقیب در ایران (57-1332 )

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس

2 تربیت مدرس

چکیده

در طول سال های 57-1332 ش گفتمان‌های سیاسی مختلفی در فضای سیاسی – اجتماعی ایران با یکدیگر رقابت کردند که در این میان، گفتمان سلطنت در جایگاه هژمون قرار داشته و گفتمان‌های ملی‌گرایی، مارکسیستی و اسلام‌گرا گفتمان‌های رقیب محسوب می‌شدند. این پژوهش به بررسی نسبت بین گفتمان‌های رقیب و هژمون پرداخته است. پرسش اصلی پژوهش این است که دال‌های شناور و مرکزی گفتمان سلطنت در دوره سال‌های 57-1332 ش کدامند و چه نسبتی بین این گفتمان و گفتمان‌های رقیب وجود داشت؟ یافته‌های تحقیق نشان داده که دال مرکزی گفتمان سلطنت، شاه محوری، و دال‌های شناور آن، شامل اقتدارگرایی، ناسیونالیسم باستان‌گرا، ناسیونالیسم مثبت، تمدن بزرگ و ظاهرگرایی مذهبی بوده است. برخی از گفتمان‌های رقیب با مواردی از دال‌های مذکور همسویی داشتند، اما غالب این گفتمان‌ها با دال‌های سلطنت تضاد داشته و تضعیف کننده دال مذکور بشمار می‌رفته‌‌اند و از این رو اکثریت گفتمان‌های فعال این دوره، خواهان براندازی سلطنت بودند. این پژوهش از نظریه گفتمان لاکلاو و موفه بهره جسته و روش پژوهش، تحلیل گفتمان و روش تفسیری از نوع کیفی و مبتنی بر داده‌های اسنادی و کتابخانه‌ای است.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 16 تیر 1399
  • تاریخ دریافت: 24 فروردین 1399
  • تاریخ بازنگری: 03 تیر 1399
  • تاریخ پذیرش: 16 تیر 1399