واکاوی سمبولیسم سیاسی-اجتماعی در آثار صمد بهرنگی و محمود دولت آبادی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم سیاسی- جامعه شناسی سیاسی ،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران

2 گروه علوم سیاسی -اندیشه سیاسی-واحدتهران مرکز-دانشگاه ازاد اسلامی-تهران ایران

3 گروه علوم سیاسی، جامعه شناسی سیاسی ، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ایران

4 گروه علوم سیاسی - جامعه شناسی-واحدتهران مرکز-دانشگاه ازاد اسلامی-تهران ایران

10.30510/psi.2021.281223.1661

چکیده

پژوهش حاضر با هدف واکاوی و بررسی سمبولیسم سیاسی- اجتماعی در آثار صمد بهرنگی و محمود دولت‌آبادی، صورت گرفته است. جهت گرداوری اطلاعات،از روش کتابخانه‌ای به شیوه فیش‌برداری استفاده شد و با استفاده از روش توصیفی ، اطلاعات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که در گرایش صمد بهرنگی و محمود دولت‌آبادی به سمبولیسم، دو عامل نقش داشته است. اول عوامل داخلی هستند که موجبات شکل‌گیری تفکر این اندیشمندان را فراهم کردند. جامعه خفقان زده در دوره پهلوی دوم، باعث شده که ادیبان یاد شده، نتوانند سخن خود را واضح بیان کنند و لذا از نماد و سمبل جهت بیان عقاید استفاده کردند. از دیگر سو نباید از عامل خارجی این اندیشه غافل شد. با توجه به اینکه بهرنگی و دولت‌ابادی، بخشی از عقاید حزب توده را با خود حمل می‌کردند، تفکر غربگرایی و توهم روشنفکری، در انها ایجاد شده بود. و گمان می‌کردند که اگر سبک تفکر و ادبیات غربی را وارد ادبیات ایران کنند، می‌توانند منظور خود را بهتر به مخاطب القا نمایند. در نتیجه این عوامل، صمد بهرنگی و محمود دولت‌آبادی به استفاده از سمبولیسم سیاسی- اجتماعی در نثر خود همت گماشتند و در زمره سردمداران سبک سمبولیسم در ایران هستند.

کلیدواژه‌ها