بررسی کنش های کارگری درسپهرسیاسی جمهوری اسلامی ایران(ابعاد و رویکردها)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای علوم سیاسی گرایش مسایل ایران

2 هیات علمی دانشکده حقوق و علو م سیاسی،دانشگاه تهران

3 عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

10.30510/psi.2022.280457.1652

چکیده

جامعه کارگری درسال های اخیردروضعیت خاص وپیچده ای بسرمی بردازیک سو،نداشتن امنیت شغلی(قراردادی موقت)،سو مدیریت،درآمدودستمزدهای ناچیز،پدیده خصوصی سازی نامتعارف واخیرا"هم رکود اقتصادی بخاطر بیماری کویید19و ازسوی دیگرنداشتن تشکل های صنفی مستقل کارگری،وتکیه به تشکل های نیمه دولتی که ازتوان چانه زنی برخوردارنیستندمواجعه گردیده اند.هرروزشاهداین عوامل،باعث فاصله طبقاتی کارگران بادیگراقشاردیگرجامعه بصورت چشمگیری افزایش داده است.و هرروزشاهدبروزتنش های کارگری در قسمت هایی از ایران هستیم.پژوهش حاضربه روش توصیفی - تفسیری درصددپاسخ به این سوال هست که دلایل اعتراضات کنش های کارگری چه بوده است؟چراکارگران با اینکه بیشترین سهم ازتشکل های کارگری نسبت به قبل ازانقلاب اسلامی برخوردار بوده اند،بیشترین سهم رادربرگزاری اعتراض هادرسالیان اخیرداشته اند!پس ازپایان جنگ تحمیلی، پدیده خصوص سازی یکی ازعوامل اصلی نابسامانی های اقتصادی بوده که با زدوبندهای سیاسی به کسانی واگذارشدکه ازتوان مدیریتی لازم برخوردارنبودوخیلی زود این بنگاه های اقتصادی ورشکست وزیان آورشدند.کارگران کارخانجات وصنایع بیشترین سهم را در برگزاری اعتراضات وتجمع های منسجم و غیر منسجم درسالیان اخیرداشته اند به طوری که سعی کرده اند ازطریق بروز کنش جمعی خود اهداف و مقاصد صنفی و معیشتی خود را ازطریق تاثیر گذاری بر تصمیمات مراجع تصمیم ساز دنبال کنند.درمجموع پس ازانقلاب اسلامی مطالبات کارگری ازجنس صنفی و دراعتراض به وضعیت معیشت آنهابوده است نه سهیم شدن در قدرت سیاسی!.

کلیدواژه‌ها